Wat is netwerken nou eigenlijk?

In loondienst zag ik het mijn collega’s en leidinggevenden doen, netwerken. Niks voor mij, dacht ik. Maar eigenlijk deed ik het als office manager net zo goed.

Niet aan de sales-kant, maar wel aan de klantenservice-kant. Telefonisch, per e-mail, praktisch en direct. Sommige klanten kenden mij alleen als een stem aan de andere kant van de lijn en toch bouwde je daarmee een leuke band op.

Ik was degene waar ze op konden rekenen. Of het nu ging om een last-minute wijziging van een opdracht of een logistieke uitdaging, ik ging ervoor. Ik ben zelfs een keer naar Limburg gereden om een verkeerd bezorgd product op te halen en dat vervolgens naar het midden van het land te brengen. Het bleek achteraf niet eens mijn fout te zijn, maar dat maakte voor mij niet uit. De klant was tevreden en daar ging het om. Mijn werkwijze was mijn visitekaartje.

Toen ik aan mijn VA-opleiding begon, was netwerken één van de dingen waar ik het meest tegenop zag. Totdat ik besefte dat ik mezelf niet hoefde te verkopen. Ik hoef alleen te laten zien wat ik doe en wat ik al doe vanaf mijn 21e. Ik ben een ondersteuner in hart en nieren. Iemand die meedenkt, meewerkt en er gewoon voor zorgt dat alles klopt voor jou en voor jouw klanten.

De laatste tijd richt ik mij steeds meer op familiebedrijven. Niet als marketingstrategie, maar omdat ik er iets in herken. In die bedrijven hebben ze hart voor de zaak, geloven ze in hun product of dienst en ze werken hard. Dat spreekt mij aan.

De familieleden hebben vaak genoeg aan hun hoofd. Er zijn taken die blijven liggen, dingen die uitgezocht moeten worden of een website die toe is aan een update. Misschien is er zelfs iets groters aan de hand, zoals de overdracht naar een volgende generatie. Dan moet de kennis die nu alleen in het hoofd van vader en/of moeder zit, eindelijk op papier komen.

Daar kan ik bij helpen, tijdelijk en flexibel, zonder dat je daar een vaste medewerker voor nodig hebt. Zullen we een keer praten? Geen verplichtingen en geen pitch. Gewoon een uur, een kopje koffie (of in mijn geval thee) en kijken of er een match is.